
اگر ما آدمها هروز که نه لااقل هفته ای یکبار به یاد مرگ می افتادیم شاید خیلی از اتفاقات و گاهی فجایعی که فقط برای رسیدن به مطامع ناچیز این دنیا رخ میدهد اتفاق نمی افتاد. شاید برای چشم و هم چشمی هیچ مردی حاضر به کشیدن چکهای بی محل نمیشد؛به حق خود قانع میشدیم به پول خود به درآمدمان هر اندازه که بود به اندازه خانه و به مدل ماشین و به همسر و همه و همه قانع می شدیم و چشم طمع را به تمام زرو زور دنیا می بستیم (چشم تنگ انسان دنیا دوست را/یا قناعت پر کند یا خاک گور) مرگ فلسفه عجیبی دارد هم به ما دور است و...
ادامه مطلب